Je moet gezond eten, je moet hard werken, je moet het huishouden op orde hebben, je moet zuiniger leven, je moet er goed uitzien, je moet meer bewegen, je moet afvallen. En naast alles wat “moet” is er nog een waslijst met dingen die “niet mogen”. Je mag niet nietsdoen, je mag niet teveel opvallen, je mag niet lastig zijn en je mag vooral niet falen. De meeste “moeters” en “niet mogers” zijn uit ons eigen brein ontsproten. Herkenbaar?
Hoeveel van deze stress-opwekkers ken jij van jezelf? Als je ze zou opschrijven en er eens kritische blik op zou werpen zul je ontdekken dat er “moeters” en “niet mogers” al sinds langere tijd op je lijstje staan, terwijl de actie ontbreekt.
Hoe lang vind je al dat je meer moet bewegen bijvoorbeeld? En helpt die gedachte jou om ook daadwerkelijk tot actie over te gaan? Onbewust vind je het misschien toch niet belangrijk genoeg, anders had je je huispak toch allang verruild voor een sportoutfit? Al die dingen die je zogenaamd moet van jezelf en waarvan je stiekem toch al weet dat je voorlopig niet tot actie overgaat, zijn overbodige stressmakers.
Wil je écht iets veranderen? Zorg er dan voor dat je het moeten verandert in willen met als extra vraag: hoe ga ik het aanpakken? En laat de ”moeters” en “niet mogers” los, zij zorgen voor overbodige ballast, gevoelens van stress wat een perfecte voedingsbodem voor een burnout oplevert. Dat moet je niet willen toch?…?