Mijn agenda is vooral gevuld met coaching- en EMDR afspraken. Soms komt er een aanvraag voor relatie-coaching. Het is een welkome afwisseling in mijn werk. Tijdens het eerste gesprek wordt al veel duidelijk. Is er nog liefde? Of is er vooral de hoop op een wonder. Een wonder dat ik als coach de liefde terug kan brengen in de relatie. Liefde die er soms al jaren niet meer is. Relatie-coaching kan in dat geval confronterend zijn, als bijvoorbeeld één van beide partners uitspreekt niet meer verder te willen, terwijl de ander het nog wel een kans zou willen geven. Pijnlijke conclusies waarin beide ten diepste iets anders voor ogen hadden toen ze voor elkaar kozen. Een verwarrende tijd breekt aan. Rust dat er duidelijkheid is, onrust om wat komen gaat.
Want uit elkaar gaan is zelden de makkelijkste weg, de toekomst is onzeker, zorg voor de kinderen, financiën, wat vindt de omgeving. Voor sommigen reden om het besluit nog even uit te stellen. Als er nog liefde is, gaat relatie-coaching vooral over het uitspreken van ergernissen, wensen en verlangens.
Er worden over en weer aannames gedaan zoals: hij snapt toch ook wel dat ik het fijn zou vinden als het eten op tafel staat als ik uit mijn werk kom? Mijn vraag is dan: “heb je het hem gevraagd?” “Nou nee…ik ga ervan uit dat hij dat wel snapt.” Vaak is de ander zich van geen kwaad bewust en is het een kwestie van naar elkaar uitspreken wat je nodig hebt. Als er liefde is en beide partners gunnen elkaar het allerbeste dan hebben ze er veel voor over om de relatie weer te laten werken.
En eerlijk gezegd is daar vaak echt niet meer voor nodig dan: praten. Geen ingewikkelde diepgaande gesprekken, maar simpelweg uitspreken wat je voelt, wat je wilt en wat je nodig hebt. Daarmee geef je de ander de kans om iets met die bewustwording te doen. Het lijkt eenvoudig en dat is het eigenlijk ook. Laat aannames los: ‘zij zal wel dit, hij zal wel dat’ en ga het gesprek aan. Vraag door. Klopt het wel wat je denkt? Vaak is de relatie dan verrassend snel weer op de rit.
Als er liefde is.