De kerst staat voor de deur en toch lijkt de kerstgedachte verder weg dan ooit. Vooral op sociale media lijken liefde en vrede de afgelopen tijd omgeslagen te zijn in haat en oorlog. Oorlog tussen de “wappies” en de “schapen”. Het feit dat er scheldwoorden worden bedacht voor mensen die bepaalde denkbeelden hebben lijkt polarisatie nog meer te versterken.

Waar hoor jij bij? Wie ben je? Het gaat hierbij niet meer over gedrag, waarden of overtuigingen die iemand heeft maar over identiteit.
Wat zou het mooi zijn als we meer zouden focussen op de ander als mens, in plaats van iemand een identiteit te geven op basis van zijn of haar overtuigingen. Laten we nuances aanbrengen in hoe we naar iemand kijken.

Iemand kan tegen het regeringsbeleid zijn of juist vóór, alles op basis van overtuigingen. Overtuigingen zorgen voor onze eigen waarheid. Iemand anders kan andere overtuigingen hebben en dus een andere waarheid. Wij zijn allemaal mensen die het soms wél en soms even níet weten en dat is oké.

Om het maar even terug te brengen naar de basis; niet iedereen houdt van spruitjes, je kunt heel erg je best doen de ander te overtuigen dat het wél lekker is en degene zelfs spruitjesweigeraar noemen. Het gevolg kan zijn dat er ruzie ontstaat omdat beiden overtuigd zijn van het eigen gelijk. Terwijl beiden een eigen waarheid hebben!

In mijn coachkamer leg ik bij vraagstukken als deze een papier op de grond met een 6 erop geschreven. Ik vraag de cliënt: “wat zie je?” De cliënt antwoordt: “een 9”. “Ik zie toch echt een 6”, zeg ik. De cliënt blijft een 9 zien. Ik zal hem of haar nooit kunnen overtuigen dat het een 6 is. Andersom zal hij of zij mij ook nooit kunnen overtuigen dat het een 9 is. Beide hebben we onze eigen waarheid, beide hebben we gelijk.

Het bestaat. Meerdere mensen die naar eenzelfde situatie kijken en een totaal andere beleving hebben. Luister naar de ander, sta open voor de ander en wees af en toe iets minder overtuigd van je eigen overtuigingen. Er zijn immers meerdere juiste antwoorden mogelijk.