Een cliënt komt naar de praktijk, een vrolijke vrouw van in de dertig. Ze zit op het puntje van de stoel en vertelt in snel tempo haar verhaal; terwijl ze praat slikt ze vaak. “Wat probeer je weg te slikken?” vraag ik haar. Ze zegt dat ze niet gelukkig is met het leven dat ze nu leidt maar dat ze niet weet hoe ze dat kan veranderen. “Mijn hele leven ben ik al zoekende en ik lijk het niet te kunnen vinden”, zegt ze. “Waar zoek je naar?” vraag ik haar. “Een baan waarin ik de passie voel, waar ik blij van word”.

Ze vertelt dat ze al heel wat banen heeft gehad, allemaal in de administratieve sector. Want “daar is ze goed in”, zegt ze. De bedrijven waren prima en de collega’s ook, toch lukte het niet om met plezier naar het werk te gaan. Het heeft haar letterlijk ziek gemaakt en ze is met een burn-out thuis komen te zitten.

Ze heeft besloten om even fulltime moeder te zijn en onze coachsessies te gebruiken om erachter te komen waar haar passie ligt. We doen een oefening die een kijkje in de toekomst geeft. We gaan kijken waar ze over 2 jaar staat. “Waar ben je?” Ze ziet zichzelf in een kleurrijke omgeving met verf en kwasten. “Wat doe je?” “Ik ben aan het schilderen, wat precies weet ik niet.” We doorlopen de stappen van de oefening en bij de laatste vraag: “wat brengt het je?” Zegt ze: “geluk!

Ik voel de energie stromen. Hoe kan dat?” vraagt ze verbaasd. “Ik ben helemaal niet creatief!” Ik vraag haar wie haar dat heeft verteld. Toen ze een jaar of 8 was, moest ze een knutselwerkje maken op school en toen had de juf gezegd dat ze niet creatief was. Ze heeft het aangenomen en opgeslagen in haar onderbewuste. Het werd een overtuiging. Die overtuiging heeft ervoor gezorgd dat ze nooit naar een beroep of opleiding heeft gekeken in de creatieve sector. Het kwam niet eens in haar op. Met nieuwe inzichten gaat ze op pad.

Een kleurrijke toekomst ligt voor haar open.