Het is feest in Berltsum. En dat mag gevierd worden. Sterker nog: het léven mag gevierd worden!
In mijn praktijk komen mensen waarbij de feestmuts soms even buiten handbereik ligt. Dat is vervelend voor degene die het betreft. Toch maakt ieder mens dingen mee in zijn/haar leven en hoe knap is het dan als je hulp durft te vragen. Als coach loop ik even met de cliënt mee in zijn/haar proces en ontstaat er bewustwording van onbewuste processen. Diep van binnen zitten alle antwoorden verscholen. Mijn taak als coach is om, samen met de cliënt, die antwoorden boven water te krijgen.
Zoals de man in mijn praktijk die zich afvraagt waarom hij altijd zo’n haast heeft. Hij wordt moe van zichzelf en stopt ‘25 uur in 1 dag’. “Leven je ouders nog?” vraag ik. Mijn cliënt vertelt dat zijn vader op 42-jarige leeftijd is overleden. Mijn cliënt is 38. “Geen tijd te verliezen dus?” vraag ik hem. Het kwartje valt meteen. Mijn cliënt wordt zich bewust van wat zich op een onderbewust niveau afspeelt, namelijk: ‘Het leven stopt bij 42 jaar.’ Andersom werkt het ook; als grootouders 90 jaar zijn geworden, en ouders nog in leven zijn, is er nog veel leven ‘over’ op je 38e.
Gelukkig zijn we ons niet altijd bewust van onze sterfelijkheid, zolang je gezond bent en doodgaan nog geen optie is. Waar we ons wel bewust van mogen zijn is dat we leven! En dat leven mag geleefd worden. Leven betekent (in Nederland) dat we keuzes hebben, mogen leren wat we willen, gaan en staan waar we willen en omgaan met wie we willen. Jij mag je leven inrichten zoals jij dat wilt. In mijn praktijk is dat regelmatig een eyeopener, hoe bijzonder dat ook eigenlijk is. We weten het wel, maar toch is het lastig om te doen wat we het liefste zouden doen.
Zo blijven sommige mensen (te) lang in een huwelijk waarin ze niet gelukkig zijn, (te) lang werk doen waar ze met tegenzin naartoe gaan, of denken (te) veel in beperkte overtuigingen waardoor ze wel zouden willen, maar het toch maar niet doen…
Ga je mee naar het feest?
Gooi je haar los en: Ga! Doe! Geniet!