Afgelopen week sprak ik een vriend die erg van fotograferen houdt. Hij vertelde dat hij op een dag zin had om de herfst te fotograferen, de paddenstoelen en prachtig gekleurde bladeren. Maar één blik op Instagram deed hem de moed in de schoenen zakken, zijn Insta-vrienden toonden schitterende foto’s van paddenstoelen en kleurrijke herfstbladeren. Zo mooi en indrukwekkend vastgelegd, dat hij zich afvroeg waarom hij hetzelfde zou gaan doen als al die anderen. Wat had het nog voor zin, alles was immers al een keer gefotografeerd? En misschien zelfs beter dan hij ooit zou kunnen.
Opeens leek er moed voor nodig om de stap naar het bos te zetten. Het enthousiasme van het moment ervoor was door social media weggevaagd.
Totdat het besef kwam dat hij het voor zichzelf wilde doen, zijn eigen foto’s maken, zelf de spanning wilde voelen van de zoektocht naar pareltjes in de natuur. Hij trok zijn laarzen aan en ging het bos in.
Onbewust weten we wel dat social media negatieve gevoelens kan oproepen, maar toch worden we erdoor beïnvloed. Deze vriend heeft door deze ervaring besloten minder vaak op social media te kijken en meer gehoor te geven aan zijn eigen innerlijke verlangen, want dat is waar het echte leven over zou moeten gaan.
Wat doet social media met jou?