Een man zit bij mij op de bank, hij is er klaar voor. Klaar om zijn problemen op te lossen waardoor hij gelukkiger wordt. Het leven valt hem tot nu toe wel wat tegen en hij is al bijna 40. Toen hij jong was had hij een beeld over later: een lieve vrouw, een eigen huis, een gezinnetje. Alles op de rit. Een beeld van ultiem geluk. De lieve vrouw kwam er, het eigen huis ook en 3 kinderen maakten het gezin compleet.
Toch is hij niet gelukkig. “Nog steeds niet” spreekt hij teleurgesteld uit. “Waar ben je naar op zoek?” vraag ik hem. Hij vertelt dat hij altijd op zoek is om het gevoel van geluk te ervaren. Bij vlagen gaat dat prima, meestal niet. “Op internet vertelt de ene na de andere coach hoe je je altijd gelukkig kunt voelen” vertelt hij: “dat wil ik”. Ik voel aan alles dat er heel wat van mij wordt verwacht. Er wordt verwacht dat ik na een aantal sessies ervoor heb gezorgd dat mijn cliënt voor altijd gelukkig is.
Hij zegt dat hij er klaar voor is om te investeren in zichzelf om zijn doel te behalen.
“Dan geef ik je meteen de eerste teleurstelling te verwerken. Het zal niet gaan gebeuren. Ik kan er niet voor zorgen dat jij je voor altijd gelukkig gaat voelen” zeg ik.
Het is even stil. Dan vraag ik hem hoe vaak hij zich teleurgesteld voelt in zijn leven. “Het eerlijke antwoord is..” zegt hij: “..eigenlijk zit er altijd wel een onderlaag van ontevredenheid en teleurstelling in mij”.
Ik leg hem uit dat als je verwachtingen hebt, je ook teleurstellingen zult ervaren.
Hij krijgt van mij de opdracht mee om een paar dagen bij te houden wat zijn verwachtingen zijn. Een paar weken later is hij weer in mijn praktijk, in zijn hand een lijst met aantekeningen.
25 heeft hij opgeschreven, en dat was nog maar het begin. “Hoeveel van die verwachtingen zijn uitgekomen?” vraag ik. “Minder dan de helft” zegt hij. ”Dan is de teleurstelling meer dan 50% zeg ik met een knipoog.”
Het kwartje is gevallen, we kunnen gaan beginnen.