Ben jij iemand die vaak de gedachte heeft: wat zullen ze wel niet denken? En maak je dan, om die reden, wel eens de keuze om iets niet te doen?
Zaterdag gingen mijn schoondochters en ik suppen door de stadsgrachten van Leeuwarden. Even kwamen gedachten voorbij: ze zullen wel denken wat moet die vrouw van middelbare leeftijd nog op zo’n sup.

Herken je dat? Dat je bang bent voor reacties van “de mensen”? Probeer dan eens de vraag te beantwoorden: Over wie heb ik het? Wie denkt precies wat over mij? Wees specifiek. Je zult ervaren dat je uitkomt bij jouw eigen gedachten en overtuigingen die je onzeker maken. Het goede nieuws is dat jij dus ook degene bent die daar iets aan kan veranderen.

Ook tijdens de suptocht kwam de gedachte voorbij: Wat zullen ze denken als ik in het water val?…een kwartiertje later gebeurde het… na een sierlijke pose voor de foto belandde ik met een grote plons in het water, kopje onder natuurlijk. Als een waar theaterspektakel, zo vlak voor de Harmonie.

De eerste gedachte was: wat zullen ze denken…en toen: wie zijn ze eigenlijk; Mijn lieve schoondochters die niet meer bijkwamen van het lachen? Of de 3 mensen die op de brug stonden te kijken? Of zouden het toch de mannen zijn die hulp aanboden vanuit hun bootje? Hoe weet ik zeker dat ze denken wat ik denk dat ze denken (😉)
“Ze” zijn mijn gedachten die de meest negatieve overtuigingen naar boven kunnen halen. Spoken uit het verleden, oordelen, onzekerheden. Tijd om van het probleem de bedoeling te maken! Dus ik besloot ervan te genieten. Het water was lekker warm en de angst om te vallen was weg, het was al gebeurd. We lachten en er werden grappen gemaakt. We supten door de stadgracht en het natte pak werd opgemerkt. Mensen (ze?) vonden het leuk om er iets van te zeggen en wij vonden het leuk om daarop te reageren.

Wij hebben een mooie herinnering gemaakt met een mooi verhaal.

Wat “ze” er van vonden? We zullen het nooit weten.