Toen ik een jaar of 6 was kreeg ik van de juf een kamilletheezakje (voor die tijd al wel bijzonder, thee met een smaakje). Er was 1 theezakje en de juf gaf het aan mij! Ik voelde mij echt heel speciaal. Van het zakje is nooit thee gezet omdat ik het wilde bewaren voor een speciaal moment. Maar geen moment was speciaal genoeg om dit theezakje in het hete water te hangen.
45 jaar later is de herinnering nog springlevend . Deze juf, juf Stienstra, heeft waarschijnlijk geen idee hoe belangrijk haar gebaar voor mij is geweest. Zij gaf onbewust de boodschap: Ik zie jou. Jij mag er zijn.
Als mensen aan het einde van hun leven benoemen wat echt belangrijk is geweest, is er niemand die zegt: “De aanschaf van de nieuwste Iphone!” Terugkijkend op het leven blijkt dat materiële zaken opeens niet meer ter zake doen. Het gaat over liefde, over kleine gebaren, geboorte van de kinderen, over mensen die zonder eigenbelang iets voor jou hebben gedaan.
Het gekke is dat we juist wel veel bezig zijn met materiële zaken en helemaal geen zin hebben in dat zweverige gedoe. Maar ach, ook dat hoort bij het leven, gelukkig worden er in ieder leven “kamilletheezakjes” uitgedeeld waar we later met een goed gevoel op kunnen terugkijken.