Een vrouw van rond de veertig komt voor het eerst naar mijn praktijk. Ze vertelt dat ze voor het eerst in haar leven op de bank van een coach zit. Nog niet eerder heeft ze hulp gehad voor wat ze “tussen de oren” noemt. “Het is even wennen, maar het kan niet anders” zegt ze. “Ik loop vast en daardoor kom ik niet meer vooruit”. Ik vraag haar hoe dat eruit ziet ‘dat vastlopen’.
Ze werkt al 20 jaar bij hetzelfde bedrijf en heeft er eigenlijk nooit bij stilgestaan of ze daar gelukkig is. Tot nu.
Ze ziet om haar heen vriendinnen keuzes maken in hun leven. Een andere baan, ééntje zelfs een andere man en één van haar beste vriendinnen heeft een camper gekocht om de wereld rond te trekken. Daar moet mijn cliënt niet aan denken maar het heeft wel iets losgemaakt bij haar.
Wat altijd zo gewoon was, is nu opeens een vraagstuk geworden. Een vraagstuk waarmee ze aan de slag wil.
Ze weet het even niet meer en heeft moeite om zich te concentreren op haar werk en ook thuis is er iets veranderd. “Wat weet je wel?” vraag ik haar. “Ik wil iets doen waar ik energie van krijg en ben er nu achter gekomen dat mijn werk dat niet oplevert”. Ze vertelt dat ze soms helemaal niet blij is met dit inzicht, zonder was alles veilig bij het oude gebleven.
Ze is bijna 40 en dan moet het nu nog gebeuren.. ze lacht. En ze lacht vaker tegenwoordig, omdat ze soms opeens beseft dat ze een keuze heeft in het leven. Maar ja, hoe dan? Ze droomt hardop over de mogelijkheden en stroomt over van beperkende overtuigingen over zichzelf: te dom, te oud, niet creatief genoeg, niemand zit te wachten op… Ik zeg: “tot hier!” en vertel mijn client dat ze mag gaan nadenken over wat ze het liefste zou willen. Zet alles maar eens op papier, jouw dromen, jouw toekomst. Daarna gaan we samen aan de slag om de beperkende overtuigingen op te ruimen. En het enige wat dan overblijft is de vrijheid om een keuze te maken.
“Is het zo eenvoudig” zegt ze? Ja, zo eenvoudig kan het zijn.