“Daar zit ik dan, met in mijn handen een certificaat dat getuigt van inzicht, competentie en ervaring als Coach, en nu?” Dat waren de eerste woorden waarmee ik twee jaar geleden mijn eerste weblog begon. Onzeker of er wel iemand zat te wachten op mijn verhaal, onzeker of er wel genoeg te vertellen was om maandelijks een blog te vullen. Vandaag komt weer even die onzekere gedachte langs. Het schrijven van een blog ben ik inmiddels gewend, maar een column? “Dan moet je wel echt iets te vertellen hebben” zegt een stemmetje in mijn hoofd.

Een column, een tekst die zwart op wit komt te staan. Niet geschreven voor snelle voorbijscrollende lezers maar voor krantliefhebbers die de tijd nemen voor een artikel. Dat maakt het natuurlijk wel wat spannend maar tegelijkertijd zo ontzettend leuk! Spanning hoort er een beetje bij, want als je nieuwe dingen probeert, of zoals tegenwoordig vaak wordt gezegd: je uit je comfortzone stapt, kan dat toch zorgen voor een onwennig gevoel. Totdat je de stap zet en ontdekt dat het veel minder spannend is dan je dacht en juist geïnspireerd raakt door wat het oplevert. Nieuwe inzichten, frisse energie, inspiratie, plezier.

Vaak wachten we met het zetten van stappen in onze persoonlijke ontwikkeling tot we ons er helemaal goed bij voelen, maar wanneer is dat dan? Ik heb geleerd en ervaren dat je ook stappen kunt zetten als je gevoel er nog niet helemaal aan toe is. Als je in een onbekend bos bent blijf je ook niet bij de ingang staan omdat je niet weet welk pad je moet nemen. Je gaat lopen, kiest een pad, loopt verder, kijkt wat je tegenkomt en loopt het pad dat jij wilt gaan. Vol vertrouwen en benieuwd naar wat komen gaat.

Om zo door het leven te kunnen gaan zul je overtuigingen als: “wie zit er op mij te wachten” of “ik ben niet goed genoeg” moeten loslaten. In mijn praktijk help ik vrouwen los te komen van die overtuigingen. Inzichtgevende gesprekken en oefeningen zorgen ervoor dat ze klaar zijn voor de wandeling!